Wat is MCP? Het Model Context Protocol uitgelegd

Liever de korte uitleg zonder technische termen? Lees Wat is MCP? in gewone taal.

Wat is MCP? Het Model Context Protocol is een open standaard waarmee een AI-applicatie via één gemeenschappelijke interface tools kan aanroepen en data kan lezen in andere systemen. Anthropic publiceerde het in november 2024. In plaats van een maatwerkintegratie per app biedt een systeem één keer een MCP-server aan, en elke MCP-client kan die gebruiken.

Wat is MCP in gewone taal?

Het korte antwoord op de vraag wat MCP is: een afspraak tussen twee programma’s, één dat een functie wil gebruiken (de AI-applicatie) en één dat die aanbiedt (de server). Het protocol legt vast hoe ze elkaars mogelijkheden ontdekken, hoe een verzoek eruitziet en hoe een resultaat terugkomt. De berichten zijn JSON-RPC 2.0. Het model praat nooit rechtstreeks met je database of inbox; het vraagt het aan de client, de client vraagt het aan de server, en de server doet het werk.

Waaruit bestaat MCP?

Een MCP-opzet kent drie rollen. Als je die kent, is de rest van de documentatie makkelijker te volgen.

• Host: de applicatie waarin je werkt, bijvoorbeeld Claude Desktop of Claude Code. De host draait het model en beslist wanneer een tool nodig is.
• Client: de connector binnen de host. Een host draait één client per server waarmee hij verbonden is.
• Server: het programma dat de mogelijkheden aanbiedt. Het weet hoe het het echte systeem bereikt (een API, een database, een map met bestanden) en vertaalt MCP-verzoeken naar aanroepen op dat systeem.

Wat kan een MCP-server aanbieden?

De specificatie definieert drie soorten mogelijkheden die een server kan aanbieden:

• Tools: functies die het model kan aanroepen, zoals “gesprekken tonen” of “bestelling ophalen”. Elke tool heeft een naam, een omschrijving en een JSON Schema voor de invoer.
• Resources: data die de applicatie kan lezen, aangesproken via een URI.
• Prompts: herbruikbare prompt-sjablonen die een gebruiker kan kiezen.

Tools zijn waar de meeste mensen aan denken als ze vragen waar MCP voor is. Het model leest de toolomschrijvingen, kiest er één, vult de argumenten in en krijgt gestructureerde output terug.

Hoe roept een client een tool aan?

Een client roept een tool aan in een vaste volgorde. Eerst stuurt hij een initialize-verzoek; client en server spreken een protocolversie af en welke mogelijkheden elke kant ondersteunt. Daarna stuurt de client tools/list en krijgt hij de beschikbare tools met hun invoerschema’s. Besluit het model er één te gebruiken, dan stuurt de client tools/call met de toolnaam en de argumenten. De server voert de aanroep uit op het echte systeem en geeft het resultaat terug als content die het model kan lezen.

Welke transports gebruikt MCP?

MCP definieert twee standaardtransports. stdio draait de server als lokaal child-proces van de host en wisselt berichten uit via standaardinvoer en -uitvoer. Streamable HTTP draait de server als gewone HTTP-service, zodat hij in een container of op een andere machine kan staan. Streamable HTTP verving het oudere HTTP+SSE-transport in de versie 2025-03-26 van de specificatie. Veel clients ondersteunen de SSE-variant nog, en daarom bieden servers vaak beide aan.

Waarvoor gebruik je MCP met je eigen systemen?

Het geeft je systemen één toegangspoort die elke compatibele AI-applicatie kan gebruiken. Zonder gedeeld protocol heeft elke AI-applicatie een eigen plugin nodig voor elk systeem. Met MCP krijgt een systeem één server en kan elke compatibele client die gebruiken. Voor een team betekent dat één plek om te bepalen welke systemen Claude kan bereiken, met welke inloggegevens en met welke rechten. Voor je organisatie komt het antwoord op “wat is MCP” daarop neer: één beheerde toegangspoort in plaats van een stapel losse integraties.

Waar past MCP Self-hosted in?

Voor een AddoCore-klant heeft de vraag wat MCP is een concreet antwoord: MCP Self-hosted, een MCP-server die je zelf in Docker draait. Hij biedt tools aan via Streamable HTTP op /mcp en houdt legacy SSE op /sse aan voor oudere clients. Claude Desktop en Claude Code verbinden ermee, net als elke MCP-client die Streamable HTTP of SSE ondersteunt. Elke tool-add-on (Missive, WooCommerce, Database, Brain, WordPress, Lightspeed eCom) is een set tools binnen dezelfde serverimage.

Drie regels bepalen wat een client na tools/list ziet:

• Alleen tools waar je licentie recht op geeft, worden geregistreerd. Een tool die je niet hebt gekocht, verschijnt helemaal niet.
• Elke client authenticeert met het token van zijn eigen seat, en elke seat heeft zijn eigen selectie tools.
• Schrijftools verschijnen alleen als de modus van die seat voor de tool wijzigingen mag aanbrengen. Read-only is de standaard voor elke tool behalve Brain.

MCP Self-hosted levert ook één ingebouwde tool mee, mcp_status, die altijd beschikbaar is. Vraag Claude die te draaien en je krijgt de licentiestatus, de tools en modi van je seat en versie-informatie. Het add-onmodel van MCP Self-hosted legt uit hoe de licentie en de add-ons samenhangen.

Wat is MCP niet?

MCP is geen model en slaat je data niet op. Het geeft de AI niet meer rechten dan de server toekent: als een server alleen leestools registreert, kan het model niet schrijven, hoe de prompt ook geformuleerd is. Het is ook niet per definitie een gehoste dienst. Waar de server draait, kies je zelf; met MCP Self-hosted draait hij op je eigen infrastructuur, naast de systemen die hij verbindt.

Hoe ga je verder?

Nu de vraag “wat is MCP” beantwoord is, is de volgende stap een draaiende server. Volg MCP Self-hosted installeren om MCP Self-hosted te starten met ./mcp-update.sh, verbind Claude daarna met de server en kies een tool uit de installatiehandleidingen.